ایران كشوری بزرگ و پهناور است. ایران، تهران و تهران خیابانی خاص به حساب نمی آید. شناخت چنین گسترهای طویل با تعیین مختصات مجازی و بر مبنای داد و ستد اطلاعاتی در دنیای دیجیتالی «وب» و بزرگراه های اینترنتی با قضاوت عقل و واقعیت های زندگی پویا و فرهنگی ایرانیان مغایرت دارد. اعلام زودهنگام و قضاوت پیروزی انتخاباتی بر مبنای دادههای كاربران اینترنتی در انتصاب رمانتیك رئیس جمهور خیالی و متعاقب آن متهم كردن دستگاههای اجرایی و نظارتی به تقلب و سپس آتش زدن چند مغازه، بانك، خودروی سواری و اتوبوس، از همان سنخی است كه به قول «آلبركامو» به دنیای «فحشای كلمات» در لیبرال - دموكراسی تعلق دارد.